|
|
:: fimmtudagur, júlí 14 ::
Jæja... ég fann söguna af Gutta... 30 árum síðar...
Gutti þrjátíu árum síðar Senn þið heyrið sögu flutta sem þó allir hafa frétt. Reyndar þolið þið ei Gutta, það er alveg rétt.
Moldfullur er ætíð maður sá, milli bara ráfar hann á kvöldin til og frá. Konu sinni unir aldrei hjá og hann heldur fram hjá henni, já, já, svei mér þá.
Allan daginn út um bæinn eilíft heyrist hennar breim: Gutti, Gutti, Gutti, Gutti, Gutti, komdu heim.
Eftir tvo, þrjá, átta stutta alltaf lendir hann í slag. Kvalin mjög er kona Gutta, kveinar sérhvern dag:
Hvað varst þú að gera, Gutti minn? Gleðikonan, hirti'hún af þér allan peninginn? Rándýrt er að flengja ræfilinn. Reifstu svona kjaft við nýja yfirmanninn þinn?
Þú skalt ekki þjóra, Gutti. Þú þolir ekki meira svall. Almáttugur, enn sú mæða að eiga svona karl!
Gutti aldrei gegnir þessu, með Gretti Sig. hann fer á bar. Laminn var af trukkalessu á laugardaginn var.
Alveg hroðalega'í dag hann datt. Drottinn minn og hjónabandið illa'á vegi statt. Þar er allt í klessu, er það satt? Ójá, því er ver og miður, þetta er svo gratt.
Ævi hans er alla daga ekkert nema skakkaföll. Enn er þessi angurssaga ekki næstum öll.
:: J fimmtudagur, júlí 14, 2005 [+]
...
|